Włączenie w działania Rady szerokiego spektrum kandydatów, reprezentujących różne kraje i doświadczenia, ma pomóc w poznaniu sytuacji, oczekiwań i problemów, z którymi borykają się Polacy mieszkający poza Ojczyzną, a w efekcie wypracować konkretne rozwiązania wspierające naszych Rodaków.

Po uroczystości powołania odbyło się pierwsze posiedzenie Rady do spraw Polonii i Polaków za Granicą. Przewodniczącym Rady został Konstanty Radziwiłł (Litwa), pierwszym zastępcą przewodniczącego Anna Maria Anders (Włochy) i drugim zastępcą przewodniczącego Tadeusz Antoniak (USA). Pełen skład Rady znajduje się na stronie prezydent.pl.

Wśród powołanych znaleźli się również przedstawiciele Światowego Stowarzyszenia Mediów Polonijnych. Jak podkreśla jego prezes, Teresa Sygnarek: „To przede wszystkim odpowiedzialność za wniesienie perspektywy mediów polonijnych do prac Rady i współtworzenie rozwiązań odpowiadających realnym potrzebom środowiska”. Wśród powołanych do Rady znaleźli się również członkowie Światowego Stowarzyszenia Mediów Polonijnych, a także Andrzej Poczobut, uhonorowany przez Stowarzyszenie wyróżnieniem „Słowo Polonii – Za wolność słowa” w 2021 roku.

Podczas swojego przemówienia prezes ŚSMP podkreśliła, że reprezentuje ponad 150 dziennikarzy i twórców mediów polonijnych z 30 krajów na 6 kontynentach, którzy tworzą realną infrastrukturę komunikacyjną łączącą Polskę z Polakami rozsianymi po całym świecie. Media polonijne pełnią dziś funkcję znacznie szerszą niż jedynie informacyjną. Są przestrzenią, w której kształtuje się współczesna tożsamość Polski. Zaznaczyła też, że silna Polonia nie istnieje bez silnej komunikacji, a wiarygodna komunikacja nie powstaje bez kompetentnych i zakorzenionych lokalnie mediów. W tym kontekście złożyła wniosek o powołanie w ramach Rady zespołu ds. mediów Polonijnych, ciała o charakterze roboczym, ale o realnym wpływie na kształt polityki państwa w tym obszarze. Swój wniosek motywowała trzema argumentami:

Po pierwsze – zmieniona przestrzeń komunikacji, ponieważ znacząca część Polonii funkcjonuje dziś niemal wyłącznie w środowisku cyfrowym, gdzie kształtują się opinie, relacje i tożsamość.

Po drugie – rośnie znaczenie narracji historycznej w debacie międzynarodowej, a brak spójnego i profesjonalnego przekazu pozostawia przestrzeń dla uproszczeń, a czasem także dla świadomych zniekształceń. Media polonijne mogą być w tym obszarze partnerem państwa, pod warunkiem że ta współpraca będzie realna, a nie tylko deklaratywna.

Po trzecie – potencjał istnieje, ale działa w rozproszeniu. Wiele redakcji polonijnych funkcjonuje dzięki zaangażowaniu i pasji, często bez silnego zaplecza. Teraz jest dobry moment, aby przejść od działań punktowych do podejścia bardziej strategicznego.

Dlatego powołanie zespołu ds. mediów polonijnych zostało wskazane jako krok w stronę nowoczesnej, spójnej i długofalowej polityki państwa wobec Polonii. Obecność przedstawicieli mediów polonijnych w Radzie ds. Polonii i Polaków za Granicą wpisuje się w szersze włączanie doświadczenia tego środowiska w prace gremium. Udział ten postrzegany jest przede wszystkim jako odpowiedzialność za reprezentowanie jego perspektywy oraz współtworzenie rozwiązań odpowiadających realnym potrzebom Polonii.

Następnym etapem prac Rady będzie wypełnienie ankiety dotyczącej potrzeb Polonii i propozycji usprawnień, a następne posiedzenie Rady odbędzie się na jesieni.

Myślami jesteśmy dziś przede wszystkim z nim, i z jego najbliższymi. Po latach trudnych doświadczeń życzymy mu spokoju, bezpieczeństwa oraz czasu, który pozwoli odbudować to, co zostało brutalnie przerwane.

Jednocześnie czekamy z ogromnym poruszeniem na moment, w którym będziemy mogli przekazać mu osobiście słowa wsparcia, szacunku i wdzięczności. Chcemy również wręczyć mu przyznane w 2021 roku przez Światowe Stowarzyszenie Mediów Polonijnych wyróżnienie — statuetkę „Za wolność słowa”.

Dziś to odznaczenie przestaje być tylko symbolem.
Dziś staje się świadectwem.

Świadectwem odwagi.
Świadectwem prawdy.
Świadectwem człowieka, którego nie udało się złamać.

Webinar poprowadzi dr Malwina Żuchniewicz, związana z Wydziałem Dziennikarstwa, Informacji i Bibliologii Uniwersytetu Warszawskiego. Jest ona uznaną ekspertką w zakresie komunikacji i promocji.  W ubiegłym roku poprowadziła już spotkanie dla naszego środowiska, a jej gotowość do dalszego dzielenia się wiedzą i doświadczeniem pozwala nam kontynuować tę wartościową współpracę. Jej doświadczenie łączy perspektywę akademicką z praktyką medialną, co gwarantuje uczestnikom dostęp do aktualnej i użytecznej wiedzy.

Planowany cykl webinarów ma charakter praktyczny i rozwojowy. Jego celem jest wyposażenie członków w konkretne narzędzia oraz kompetencje niezbędne w codziennej pracy redakcyjnej i promocyjnej.

Udział w szkoleniach jest możliwy wyłącznie dla członków Światowego Stowarzyszenia Mediów Polonijnych.

👉 Zachęcamy do dołączenia do Stowarzyszenia i skorzystania z oferty edukacyjnej oraz wspólnych inicjatyw. 
Więcej w zakładce ZOSTAŃ CZŁONKIEM. Wyślij deklarację 

Ubiegłoroczne spotkana ŚSMP i FMPnW z przedstawicielami Senatu i Biura Polonii zaowocowały uruchomieniem dwuletnich projektów dla mediów polonijnych.

Strony ustaliły również termin kolejnego spotkania, które planowane jest na przełom maja i czerwca br., w celu kontynuacji rozmów oraz monitorowania dalszego rozwoju sytuacji.

W spotkaniu udział wzięli:

• Biuro Polonijne w Kancelarii Senatu RP : Dyrektor Artur Kozłowski, Wicedyrektor Marcin Wojciechowski, Przedstawiciel zespołu programowo-analitycznego Grzegorz Seroczyński, Główny specjalista Aleksandra Leicht,.
• Światowe Stowarzyszenie Mediów Polonijnych: Prezes Teresa Sygnarek,  Wiceprezes Anna Traczewska (online), Sekretarz Generalny Edward Trusewicz, Członek zarządu Maria Pyż.
• Federacja Mediów Polskich na Wschodzie: Prezes Halina Szczotka, Wiceprezes Rajmund Klonowski.

Kształtujmy Przyszłość Razem!
Naszym celem jest, aby każdy z Was opuścił szkolenia z poczuciem, że zyskał realne narzędzia a przede wszystkim inspirację do działania.
Nie pozwólcie, by ta szansa umknęła!

Szczegóły dotyczące terminów, programu i rejestracji pojawią się już wkrótce na naszej stronie internetowej oraz na profilu Stowarzyszenia na Facebooku. Śledźcie nasze ogłoszenia i bądźcie gotowi, by podjąć wyzwanie i wznieść swoje dziennikarstwo na wyższy poziom.

Do zobaczenia!!!
 

Z okazji jubileuszu życzymy całemu zespołowi dalszych sukcesów, niegasnącej kreatywności i wielu nowych inspirujących projektów. 

📹 Obejrzyj jubileuszowy film videoPYJA



 

Wiersz 'Praca' Cypriana Kamila Norwida to jedno z najważniejszych utworów poety, w którym przedstawia on swoją koncepcję pracy jako fundamentu istnienia człowieka i jego twórczego geniuszu. Poeta podkreśla, że początek prawdziwej pracy leży nie w fizycznym wysiłku, ale w 'potem twego CZOŁA' – czyli w wysiłku umysłowym, w koncentracji i stanowczości ducha. 

Interpretacja fragmentu wiersza 'Praca' oraz reportaż fotograficzny z Forum - Leokadia Komaiszko 2025.

Właściwie to nie bardzo lubię niespodzianki na „łapu capu”, bowiem zawsze wiąże się ze
stressem, który unikam, jak diabeł święconej wody. Wstępnie wyraziłam zgodę, po czym
w te pędy pojechałam po bilety na Hauptbahnhof. Na szczęście jeszcze były dostępne w
sprzedaży z miejscówkami, ale tylko do Warszawy. Powrót musiałam przełożyć na
poniedziałek, co wiązało się z noclegiem w hotelu, a tym samym dodatkowe koszty
własne.
Zadowolona, że mam bilety w ręku, rozpoczęłam przygotowania do podróży. W
smarfonie przesłano mi program Forum, po którym mina mi zrzedła. Okazuje się, że nie
zdążę na inaugurację do Senatu, jednak szefowa Stowarzyszenia Teresa Sygnarek
doradziła, bym cichutko weszła do sali 217 na drugim piętrze.


Krystyna Koziewicz ciąg dalszy opisuje tutaj: www.blog-polonia.pl/
 

Pochodzący ze Szczecina Irek Lemans, od blisko 30 lat jest redaktorem nadającego od 1952 roku Radia Polonia Winnipeg. Od 2014 roku redakcja działa pod auspicjami Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego Sokół w Winnipeg, którego Irek jest członkiem od ćwierć wieku. Sabina – dziennikarka znana słuchaczom Radia „Znad Wilii” w Wilnie, gdzie prowadziła popularne audycje „Życie z pasją” i „Klub Dobrej Książki”. Jej aksamitny głos i serdeczność do dziś wspominają wileńscy słuchacze.

Ich historia mogłaby być scenariuszem filmu. Sabina i Irek poznali się podczas Forum Mediów Polonijnych w Katowicach. Połączyła ich pasja, mikrofon i… miłość. W 2008 roku Sabina przeprowadziła się do Kanady, a Irek oświadczył się jej na antenie radiowej. Od tego momentu wspólnie tworzą programy radiowe, których celem jest podtrzymywanie języka polskiego, promowanie kultury, informowanie o ważnych wydarzeniach w Polonii oraz prezentowanie dorobku wielu pokoleń Polaków w Kanadzie i na świecie. 

Lemansowie angażują się także w działalność polonijną poza studiem – są związani z wieloma projektami kulturalnymi.

Nagroda Słowo Polonii jest symbolicznym ukoronowaniem ich wysiłku. Ale kto zna Irka i Sabinę, ten wie, że najważniejsze dla nich nie są medale i statuetki, lecz słuchacze – zwłaszcza ci, którzy dzięki ich głosowi czują się bliżej Polski.

Sabina i Irek Lemansowie to przykład, że Polonia może być mocna, jeśli ma swoje media – i ludzi, którzy potrafią je wypełnić treścią i sercem. Ich historia to dowód, że czasem jedno spotkanie może połączyć nie tylko dwoje ludzi, ale też dwa kontynenty. To duet, który od lat daje Polonii w Manitobie poczucie wspólnoty, przynależności i dumy z bycia Polakiem.

I właśnie za to otrzymali Słowo Polonii. I właśnie za to – zasłużyli na wdzięczność.

 

Senat ma w swoim statucie opiekę nad Polonią i Polakami za granicą. W czasie inauguracji wielokrotnie zabrzmiało, że słowa „opieka” powinno zostać zastąpione współpracą.

– Światowe Forum Mediów Polonijnych to możliwość wymiany poglądów i myśli. Formalnie zadanie Senatu brzmi: opieka nad Polakami i Polonią, które trzeba zastąpić współpracą i partnerstwem – mówił Artur Kozłowski, dyrektor Biura Polonijnego Senatu RP.

Najważniejszym punktem programu w Senacie było wręczenie statuetki Słowo Polonii. Decyzją kapituły, w której członkiem honorowym była prof. Iwona Hofman z Uniwersytetu Marie-Curie-Skłodowskiej w Lublinie, tegorocznym laureatem zostało małżeństwo Sabina i Irek Lemansowie, którzy od wielu lat prowadzą polskie audycje w Radiu Polonia Winnipeg. Mieszkają w kanadyjskiej prowincji Manitoba, w której w zimie temperatury spadają do minus 20 stopni. – Swoimi sercami, w których łączą się pasja, zaangażowanie, społecznictwo, ale także pełen profesjonalizm, są w stanie rozkruszyć każdy lód i sprawić, że pod każdą szerokością geograficzną robi się zwyczajnie gorąco. I to nie tylko na sercu – zabrzmiało w laudacji.
 

Światowe Forum Mediów Polonijnych zostało zorganizowane przez Światowe Stowarzyszenie Mediów Polonijnych przy współpracy Europejskiej Unii Wspólnot Polonijnych, reprezentowanej przez jego prezesa, Edwarda Trusewicza. Zadanie zostało dofinansowane w ramach sprawowania opieki Senatu Rzeczypospolitej Polskiej nad Polonią za posrednictwem Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”. Na miejscu byli obecni jego wiceprezes Zdzisława Bańkowska oraz Tomasz Różniak, przewodniczący Zarządu Krajowego. 

W Senacie po raz kolejny zabrzmiał apel o uwolnienie Andrzeja Poczobuta. Podobnie stało się w Polskiej Agencji Prasowej, gdzie ŚSMP zorganizowało konferencję prasową dla mediów w Polsce.
 

Najważniejszym punktem programu w Senacie było wręczenie statuetki Słowo Polonii. Tegorocznym laureatem zostało małżeństwo Sabina i Irek Lemansowie, którzy od wielu lat prowadzą polskie audycje w Radiu Polonia Winnipeg. Poznali się kilkanaście lat temu na forum mediów. Mieszkają w kanadyjskiej prowincji Manitoba, w której w zimie temperatury spadają do minus 20 stopni. – Swoimi sercami, w których łączą się pasja, zaangażowanie, społecznictwo, ale także pełen profesjonalizm, są w stanie rozkruszyć każdy lód i sprawić, że pod każdą szerokością geograficzną robi się zwyczajnie gorąco. I to nie tylko na sercu – zabrzmiało w laudacji. Statuetkę wręczyła Teresa Sygnarek, prezes ŚSMP.

O Andrzeju Poczobucie mówił Andrzej Pisalnik z Grodna, mieszkający od kilku lat z rodziną w Polsce. – O Andrzeju można opowiadać długo albo krótko. To nasz kolega, który cierpi za to, czego nie zrobił. Został oskarżony za czyny, których nie popełnił – opowiadał. Najważniejsze jednak zabrzmiało później. Polski rząd w najbliższy poniedziałek zamierza otworzyć przejścia graniczne z Białorusią w Bobrownikach i Kuźnicy Białostockie. Andrzej Pisalnik wyraził nadzieję, że Polska „dobiła targu” z Aleksandrem Łukaszenką i w zamian za ten gest Andrzej Poczobut zostanie wypuszczony na wolność. – Jeżeli nie stanie się to teraz, to musimy nastawić się na długi marsz i kilka kolejnych lat odsiadki Andrzeja – przyznał za smutkiem.

Tegoroczna edycja Forum rozpocznie się w gmachu Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, gdzie odbędzie się uroczysta inauguracja z udziałem najwyższych przedstawicieli władz państwowych i organizacji polonijnych.
Wystąpienia inauguracyjne wygłoszą przedstawiciele Senatu RP, a także prezesi wiodących organizacji współpracujących z mediami polonijnymi – Światowego Stowarzyszenia Mediów Polonijnych, Europejskiej Unii Wspólnot Polonijnych oraz Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”. Wydarzenie zostało obięte patronatem Marszałka Senatu RP.

Podczas inauguracji zaplanowano również apel o uwolnienie Andrzeja Poczobuta – dziennikarza i działacza polonijnego z Białorusi, a także uroczyste wręczenie wyróżnienia „Słowo Polonii” – nagrody przyznawanej za szczególne zasługi i działalność na rzecz Polonii i promocji dobrego imienia Polski za granicą.

Konferencja prasowa w Centrum Prasowym PAP

Jednym z kluczowych punktów programu pierwszego dnia Forum będzie konferencja prasowa organizowana w Centrum Prasowym Polskiej Agencji Prasowej przy ul. Brackiej w Warszawie.
To prestiżowe miejsce, będące jednym z najważniejszych ośrodków informacyjnych w kraju, stworzy przestrzeń do prezentacji głównych założeń tegorocznej edycji Forum, omówienia priorytetów środowiska mediów polonijnych oraz przedstawienia problemów, z którymi mierzą się redakcje polonijne na całym świecie.

Konferencja zgromadzi przedstawicieli mediów krajowych i zagranicznych, ekspertów, liderów organizacji polonijnych oraz reprezentantów instytucji państwowych. Zaplanowane wystąpienia i rozmowy będą okazją do podkreślenia roli mediów polonijnych w utrzymywaniu więzi z Polską, w walce z dezinformacją, w propagowaniu rzetelnej informacji oraz w budowaniu pozytywnego wizerunku Polski poza granicami kraju.

W trakcie konferencji przedstawione zostaną także cele i kierunki działań Światowego Stowarzyszenia Mediów Polonijnych na rok 2026, a uczestnicy będą mieli możliwość zadawania pytań i wymiany opinii w gronie ekspertów.
To ważna platforma dialogu, dzięki której głos Polonii jest słyszalny w przestrzeni publicznej i medialnej.

Część merytoryczna i warsztatowa

Po części warszawskiej uczestnicy przeniosą się do Pułtuska, gdzie w historycznej scenerii Zamku Domu Polonii odbędą się panele tematyczne i warsztaty poświęcone aktualnym wyzwaniom mediów polonijnych.

Wśród prelegentów znajdą się wybitni przedstawiciele polskich środowisk akademickich, m.in.:

• prof. dr hab. Iwona Hofman (UMCS) – o budowaniu relacji i angażowaniu społeczności medialnej,
• dr Ilona Dąbrowska (UMCS) – o wiarygodności mediów i walce z dezinformacją,
• dr Malwina Żuchniewicz (Uniwersytet Warszawski) – o budowaniu marki mediów polonijnych,
• prof. dr hab. Małgorzata Łosiewicz (Uniwersytet Gdański) – o diagnozie i wyzwaniach mediów polonijnych.

Forum zwieńczą warsztaty branżowe. Uczestnicy wspólnie opracują wnioski i komunikat końcowy, który zostanie zaprezentowany podczas spotkania w niedzielę, 16 listopada.

Zadanie dofinansowane w ramach sprawowania opieki Senatu Rzeczypospolitej Polskiej nad Polonią i Polakami za granicą w 2025 r.

„Więc ja chciałbym Twoje serce ocalić od zapomnienia.”

— Konstanty Ildefons Gałczyński

Mam wrażenie, Agnieszko, że każdy ludzki los jest jednak bardzo indywidualny. Nie tylko poprzez doświadczenia, które spotykają człowieka, lecz także poprzez emocjonalno-intelektualny odbiór tego, co jest przeżywane. Myślę więc, że tak jak każdy z nas jest osobliwością, tak unikatowe są nasze emigracyjne ścieżki. Nie da się żadnej powtórzyć ani opowiedzieć o swoim życiu tak samo. 

Emigracja jest poważnym szkoleniem, takim jak dobra wyższa uczelnia, a nawet powiedziałabym, że niejedna, lecz liczne uniwersytety. Przechodzą przez doświadczenie ekspatriacji i budują nowe życie tylko najsilniejsi duchowo taka jest prawda. W nowych miejscach nikt na nas specjalnie nie czeka. Eksperymentując emigrację, stajemy się innymi ludźmi, bogatszymi o wzorce, z których wyrośliśmy, oraz te, które przekazał nam kraj przybrany czy też wybrany.

Los rozrzucił nas po świecie jak wiatr jesienne liście. 

Powoli usycha nadzieja, zatracają się kolory życia. 

Szarość przenika myśli, zaciera wspomnienia lecz serca wyrywają się od zapomnienia. 

Piękna Pani niesie je w torebce, troskliwie i czule zamyka te serca w kopertach i rozsyła, aby ocalić od zapomnienia rozwiane po świecie istnienia…

Drodzy Czytelnicy 👋

Dziękujemy za lekturę i wspólną podróż przez świat mediów polonijnych. W kolejnych tygodniach zaprezentujemy sylwetki kolejnych redaktorów – ludzi, którzy budują mosty między Polską a Polonią na całym świecie.

Pozostańcie z nami i niech każdy z tych wywiadów będzie okazją do refleksji, inspiracji i lepszego zrozumienia misji, jaka przyświeca mediom polonijnym.                                                                                                                 

 Agnieszka Smydra – redaktor ŚSMP

ogłaszają

REKRUTACJĘ NA STUDIUM PODYPLOMOWE
„Nowe media w organizacjach polonijnych”

Departament Współpracy z Polonią i Polakami za Granicą MSZ oraz Wydział Dziennikarstwa, Informacji i Biblioznawstwa Uniwersytetu Warszawskiego ogłaszają nabór na studia podyplomowe online dla dziennikarzy polonijnych. Studia są kontynuacją programu szkoleń dla dziennikarzy polonijnych prowadzonych od marca do czerwca 2025 r. oraz staży w redakcjach polskich mediów publicznych realizowanych na przełomie czerwca i lipca 2025 r. 

Informacje o programie
Dwusemestralne studia podyplomowe „Nowe media w organizacjach polonijnych” realizowane są przez UW, zgodnie z programem zatwierdzonym przez Senat Uniwersytetu Warszawskiego oraz Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Adresowany jest przede wszystkim do osób młodych, do 35 roku życia. MSZ sfinansuje udział w szkoleniu 25 osobom.

Warunki udziału
• Wykształcenie wyższe minimum na poziomie licencjatu.
• Znajomość języka polskiego na poziomie co najmniej B2 (potwierdzana m.in. podczas rozmowy on-line).

Udział w rekrutacji dwustopniowej. Etapy rekrutacji

I etap merytoryczny
• Kandydaci zgłaszani są przez polskie placówki dyplomatyczne.
• Placówki oraz redakcje polonijnych mediów mogą wystawić kandydatom listy rekomendacyjne. Wszystkie dokumenty osób zainteresowanych podjęciem studiów są przesyłane przez placówki do Departamentu Współpracy z Polonią i Polakami za Granicą MSZ, do dnia 20 września 2025 r.

II etap formalny
• Kandydaci zakwalifikowani merytorycznie przez Departament Współpracy z Polonią i Polakami za Granicą MSZ składają dokumenty rekrutacyjne w systemie UW, w tym dokumentację potwierdzającą wykształcenie oraz opłatę rekrutacyjną.
• Kandydaci potwierdzają znajomość języka polskiego na poziomie co najmniej B2 podczas rozmowy online z przedstawicielem UW.

Kontakt i zgłoszenia
Prośba o kontakt z odpowiednią polską placówką dyplomatyczno-konsularną.

----------------------------

PROGRAM STUDIÓW PODYPLOMOWYCH
Program „Nowe media w organizacjach polonijnych”

200 godzin dydaktycznych (2 semestry)

SEMESTR PIERWSZY

SEMESTR DRUGI

Wykaz przedmiotów: 

^[1] Należy przed liczbą godzin wstawić nawias z symbolem zajęć: (T) – zajęcia teoretyczne, (P) – zajęcia praktyczne. Np. (T) 20, (P) 30.

^[2] Np.: wykład, ćwiczenia, seminarium, warsztaty, konwersatorium.

STUDIA PODYPLOMOWE – DODATKOWE INFORMACJE

Forma: online
W zależności od przedmiotu są to konwersatoria, warsztaty lub wykłady.

Zaliczenia:
w zależności od przedmiotu (część bez oceny, cześć z; jak to będzie wyglądało, to zostaną poinformowani na zajęciach przez prowadzących, bo to zależy od przedmiotu i wykładowcy).

Warunki, aby otrzymać dyplom:

Wynikające z regulaminu studiów podyplomowych:

● uzyskanie wszystkich efektów uczenia się określonych w programie studiów podyplomowych,

● uzyskanie wszystkich punktów ECTS wymaganych do ukończenia studiów podyplomowych.

Dodatkowe:

Projekt końcowy na ocenę.
Może być on realizowany w ramach wybranych zajęć o charakterze praktycznym, w szczególności: „Warsztat dziennikarski”, „Storytelling i narracja w mediach”, „Marketing i PR dla mediów” lub „Komunikacja i promocja w mediach społecznościowych”. Tematyka projektu powinna być uzgodniona z opiekunem lub kierownikiem studiów i powiązana z obszarami tematycznymi programu.

Opłata rekrutacyjna: 85 zł

Jest to stała oplata dla wszystkich kandydatów na studia na UW.

„Piłka to gra prosta. Nie potrzeba do niej filozofii.”

– Kazimierz Górski (trener)

Drodzy Czytelnicy 👋

Dziękujemy za lekturę i wspólną podróż przez świat mediów polonijnych. W kolejnych tygodniach zaprezentujemy sylwetki kolejnych redaktorów – ludzi, którzy budują mosty między Polską a Polonią na całym świecie.

Pozostańcie z nami i niech każdy z tych wywiadów będzie okazją do refleksji, inspiracji i lepszego zrozumienia misji, jaka przyświeca mediom polonijnym.                                                                                                                 

 Agnieszka Smydra – redaktor ŚSMP

– Józef Piłsudski

Jak patrzysz dziś na Polskę i Austrię, swoje dwie ojczyzny?
Pokochałam Austrię, moją drugą ojczyznę. W Polsce żyłam krócej niż tutaj, ale wciąż mam ją głęboko w sercu. Tam jest moja rodzina, przyjaciele i piękne wspomnienia. Czy wrócę kiedyś na stałe? Raczej nie. Jestem na emeryturze, w Wiedniu mam swoje centrum życia. Jak mówią: „starych drzew się nie przesadza”. Po tylu latach i pełnej asymilacji z nową ojczyzną zmienia się system wartości. Na szczęście dzięki nowym technologiom mogę codziennie rozmawiać z synami i wnukami, choć dzielą nas setki kilometrów, to pozostajemy blisko.

Drodzy Czytelnicy 👋

Dziękujemy za lekturę i wspólną podróż przez świat mediów polonijnych. W kolejnych tygodniach zaprezentujemy sylwetki kolejnych redaktorów – ludzi, którzy budują mosty między Polską a Polonią na całym świecie.

Pozostańcie z nami i niech każdy z tych wywiadów będzie okazją do refleksji, inspiracji i lepszego zrozumienia misji, jaka przyświeca mediom polonijnym.                                                                                                                 

 Agnieszka Smydra – redaktor ŚSMP

Wieczór zainauguruje ekskluzywna, godzinna przejażdżka limuzyną przy lampce szampana, przygotowana z myślą o gościach VIP, a potem wejście prosto na czerwony dywan, w świetle fleszy i atmosfery niczym z hollywoodzkiego planu. Po powitalnym toaście, goście zasiądą do stołów, by delektować się wykwintną, wegetariańskie z sezonowymi składnikami oraz butelką wina dla pary i tortem jubileuszowym w czwartą rocznicę działalności WyspaTV.

Gala odbędzie się pod honorowym patronatem Henryka Sienkiewicza z okazji 120. rocznicy przyznania Nagrody Nobla z prezentacją fragmentu animowanego filmu „Quo Vadis” wraz ze słowem od producenta. Drugim patronem jest World Association of Polish Media Abroad, reprezentowana przez prezes Teresę Sygnarek. Trzecim patronem honorowym jest film dokumentalny Cambodjana reprezentowany przez Piotra Ollera.

Na scenie wieczoru pojawi się najpopularniejszy w Wielkiej Brytanii artysta Tribute Celine Dion, wykonując wielkie przeboje jak „My Heart Will Go On” czy „The Power of Love” oraz śpiewaczka operowa Bożena Kiełbińska, a w interaktywnym tańcu brzucha pojawi się niezastąpiona Muna Mutesi Meachem z agencji Taste of Cairo
.
Stars Night Awards 2025 wyróżnia osoby i organizacje, które działają na różnych polach: biznesie, kulturze, edukacji, sporcie, twórczości artystycznej i społecznej.
Gala łączy wspólnotę międzynarodową na którą goście przyjadą z różnych krajów, by promować pozytywną zmianę i szerzyć wartości solidarności i wpływu na rzecz innych. O losach nagrody Audience Star zdecyduje głos publiczności, oddający hołd autentycznemu wpływowi i zaangażowaniu nominowanych. Pozostałe statuetki przyznane zostaną przez kapitułę konkursową, czternastoosobowy zespół ekspertów z obszaru mediów, kultury, biznesu oraz inicjatyw społecznych, którego werdykt opiera się na wielowymiarowej analizie i wysokich standardach merytorycznych. Głosowanie publiczne trwa do 31 sierpnia 2025 roku, przy zachowaniu zasad weryfikacji i transparentności.
Oficjalne wyniki zostaną ogłoszone podczas Gali. Laureaci muszą być obecni osobiście, w przeciwnym razie utracą prawo do odbioru nagrody .

Integralną częścią wydarzenia jest loteria charytatywna, z której środki w całości zostaną przeznaczone na wsparcie szkoły prowadzonej przez polskich weteranów misji UNTAC w wiosce Chhourtealbak w Kambodży. Inicjatorem akcji jest Piotr Oller, który po latach powrócił do Kambodży z wizją pokoju i edukacji. Tydzień po Gali, 17 października Piotr Oller uda się do Kambodży i przekaże osobiście zebrane środki, podzieli się podziękowaniami uczestników akcji. Zaplanowano również podróż dla maksymalnie 20 gości, by mogli bezpośrednio
doświadczyć niesamowitych wrażeń tej wyprawy. Wśród sponsorów i partnerów znajdują się: Brimark Signs, Notary Niklas, Papatolios Legal & Insurance, Delta Hotels by Marriott Liverpool City Centre, Taste of Cairo i inni.

Media partnerskie obejmują: WINS Magazine, Fenomen Polska, British Poles, Adamska Media, Law Business Quality, Polish Sue oraz Manchesterowcy News.
Organizatorzy zapraszają do współpracy sponsorów, partnerów i darczyńców, którzy chcą zaangażować się w wydarzenie o wymiarze społecznym i medialnym.
Gala Stars Night Awards 2025, to elegancki wieczór pełen artystycznych wrażeń i luksusu, ale przede wszystkim historia o tym, jak inspirujące działania mogą wpłynąć na realną zmianę. Wyróżnienia przyznawane są tym, którzy swoją pasją, autentycznością i zaangażowaniem tworzą wartość trwałą. Serdecznie zapraszamy przedstawicieli mediów na to wspaniałe wydarzenie. Gala oferuje zarówno doświadczenie społecznie wartościowe, jak i znaczące możliwości networkingowe.
 

Link do wydarzenia: https://wyspa.tv/pl/starsnight/stars-night-awards-2025
 

W poprzednich edycjach laureatami „Słowa Polonii” byli Andrzej Poczobut, od ponad czterech lat więziony przez białoruski reżim w łagrze, Joanna Majksner-Pińska, redaktor naczelna kwartalnika „Dwukropek” z Republiki Południowej Afryki, dla redakcji Radio Lwów wyrózenienie odebrała Teresa Pakosz, a w ubiegłym roku Tomasz Wolff, redaktor naczelny „Głosu”, gazety Polaków w Republice Czeskiej.

– Zawsze byłam i pozostaję zwolenniczką tworzenia czegoś wspólnego, jednoczenia się i wymieniania się doświadczeniami bez względu na to, w którym kraju ktoś mieszka – mówiła przed dwoma laty „Głosowi znad Niemna” Joanna Majksner-Pińska.

– Dobre i rzetelne dziennikarstwo to codzienne wychodzenie poza strefę własnego komfortu. W centrum stawiamy bowiem nie samych siebie, ale tych, o których piszemy. W świecie tak spolaryzowanym i pędzącym w szalonym tempie idéą fix każdego dziennikarza powinien być drugi człowiek – to już słowa sprzed roku Tomasza Wolffa.

– Serdecznie zapraszam wszystkich do zgłaszania zarówno dziennikarzy polonijnych, jak i redakcje, w których pracują, do wyróżnienia „Słowo Polonii”. Niech będzie ono wyrazem uznania dla ich codziennego trudu, pasji i odwagi w przekazywaniu prawdy – mówi Teresa Sygnarek, Prezes Światowego Stowarzyszenia Mediów Polonijnych.

Polacy – źródło zakażeń. Tak brzmiał wyrok, który norweskie media wydały w czasie pandemii. A my pozostaliśmy bez obrony. Czułam gniew i bezsilność. Zwyciężył gniew. Choć rzadko gości w moim życiu, doceniłam jego wartość i przesłanie, które wyraźnie brzmiało: działaj.

Był początek roku 2021. To wtedy pandemia zagarnęła codzienność, a media bez wytchnienia informowały o kolejnych ogniskach zakażeń. Nastał też czas szukania winnych. W Norwegii padło na Polaków.

Odzyskując głos.

Poczucie niewysłuchania i obwinianie rodaków doskwierało nam, tak po ludzku. Chcieliśmy odzyskać głos. Jednocześnie rząd norweski hojnie wspierał działania informacyjne dotyczące Covid-19. Te okoliczności pomogły pomysłowi wykiełkować. Razem z Sylwią Balawender zdecydowałyśmy o założeniu gazety internetowej. Jako Polka, emigrantka, dziennikarka wiedziałam, że to więcej niż potrzeba; czułam, że to konieczność. 

Polacy, najliczniejsza grupa imigrantów w Norwegii, są często niewidzialni lub postrzegani przez pryzmat stereotypów. Od początku zależało nam na ich przełamywaniu.

Gazeta z dodatkiem.

Zaledwie miesiąc dzielił pomysł od pierwszych publikacji. Członkowie stowarzyszenia Razem=Sammen, stojącym za gazetą, natychmiast ruszyli do pracy. Wystartowaliśmy już w lutym 2021 roku, w polskim stylu: bez budżetu, za to z pasją, bez planu, ale z wiarą. 

Gdy większość osób wróciła do swoich codziennych zajęć, z Sylwią pracowałyśmy od poniedziałku do piątku, w soboty i w niedziele, często po nocach. To było pasmo wyzwań, stresu i wyrzeczeń. 

Jednak spraw, które czekały na uwagę, tylko przybywało. Niektóre wymagały interwencji. W stowarzyszeniu mogliśmy zaoferować coś więcej niż informację. Organizowaliśmy spotkania dotyczące prawa pracy, grupy wsparcia dla osób z wyzwaniami w obszarze zdrowia psychicznego. Niespodziewanie gazeta Razem Norge stała się łącznikiem z ludźmi, którzy potrzebowali otuchy. Poprzez stowarzyszenie otrzymywali realne wsparcie.

Międzykulturowy most.

Szczęśliwie do redakcji dołączali kolejni autorzy, praktykanci i tłumacze. Współpraca z nimi umożliwiła nam powrót do zbalansowanego życia. Obecnie działa z nami kilku stałych współpracowników, a kilkadziesiąt osób wspiera nas okazjonalnie.

Publikujemy artykuły w trzech językach. O Polsce piszemy po norwesku, o Norwegii - po polsku. Z uchodźcami z Ukrainy dzielimy się praktyczną wiedzą w ich ojczystym języku. Choć życie poza ojczyzną to w naszym przypadku wybór, znamy emigracyjne cienie i blaski.

Emigracyjne historie

Znają je również Maria Pyż, redaktor naczelna Polskiego Radia Lwów, Paul Flückiger, który od dwóch dekad żyje w Polsce, skąd relacjonuje polską rzeczywistość dla dziennika „Neue Zürcher Zeitung”. Joanna Sikora z Polskiego Radia Białystok z kolei poznaje losy Polonii realizując reportaże o Polakach żyjących na emigracji. 

Są to laureaci nagrody im. Macieja Płażyńskiego. Press Club Polska docenił ich działania dziennikarskie służące Polsce i Polonii. Redakcja Razem Norge miała zaszczyt dołączyć do tego grona w kategorii Medium Polonijne. Wręczenie nagród odbyło się w Muzeum Emigracji w Gdyni. O jego powstanie zabiegał Maciej Płażyński, patron nagrody, który - jak relacjonowali również laureaci - szczególnie dbał o Polonię. Laureatów wyłoniło jury w składzie: Jakub Płażyński (przewodniczący jury), Jerzy Haszczyński (Rzeczpospolita), Małgorzata Naukowicz (Polskie Radio), Krzysztof Rak (publicysta) oraz Karolina Grabowicz-Matyjas (dyrektor Muzeum Emigracji w Gdyni, sekretarz jury). 

Nagroda dla naszej młodej redakcji to nie wszystko, z czym wyjeżdżałam z Gdyni. Spotkałam ludzi, od których wiele mogę się nauczyć. Oddani Polsce i Polonii kontynuują misję Macieja Płażyńskiego. Udział w tej historii to dla nas zaszczyt, satysfakcja i zobowiązanie.

– Edward Stachura

Na końcu świata, gdzie ocean spotyka się z australijskim niebem, ktoś otwiera laptopa i układa słowa w starannie przemyślane zdania. Wokół gwar ulicy, zapach eukaliptusa, a może tylko cisza? Cisza, którą wypełniają myśli. W tym miejscu, daleko od Wisły, Danuta zapisuje kolejne zdania z tej ciszy, takie które dotrą tam, gdzie czekają na nie ludzie…

W tej rozmowie Danuta mówi o sile słów, które prowadzą do drugiego człowieka, słów, które jak drogowskazy stają się gestem, zaproszeniem, podaniem ręki do historii Polonii australijskiej. Bo w nich kryje się to, co najważniejsze: czułość i odpowiedzialność, precyzja i troska. Bo te słowa, te drogowskazy nadają sens tej drodze.

Jak narodził się „Przegląd Polonijny” i jaka była Twoja rola w jego tworzeniu? Czy był to naturalny rozwój aktywności federacji, czy Twoja osobista inicjatywa?
Wśród prowadzonych przez środowiska polonijne portali internetowych w Nowej Południowej Walii przez wiele lat wyróżniały się „Puls Polonii” i „Bumerang Polski”, relacjonujące ważne wydarzenia w naszym regionie.
W 2020 roku prezes Stowarzyszenia Organizacji Polonijnych w Nowej Południowej Walii zaproponował utworzenie nowego portalu Stowarzyszenia, który promowałby sprawy polskie zarówno w środowisku polonijnym, jak i australijskim, a także aktywnie wspierał działalność organizacji zrzeszonych w Stowarzyszeniu.
W czerwcu 2021 roku przyjęłam propozycję redagowania tego nowego portalu na stronie internetowej Federacji Polskich Organizacji w Nowej Południowej Walii, któremu nadano tytuł „Przegląd Polonijny”.

Jaką rolę pełni „Przegląd Polonijny” w strukturze Federacji Organizacji Polonijnych w Nowej Południowej Walii? Czy jest to głównie narzędzie informacyjne, promocyjne, integracyjne?
W „Przeglądzie Polonijnym” prezentujemy przede wszystkim informacje o sprawach i procesach zachodzących w Australii, Polsce, Unii Europejskiej i obu Amerykach, które szczególnie interesują i poruszają australijską Polonię.
W tym zakresie współpracujemy ze stałymi korespondentami z Polski i innych krajów.
Informujemy o wydarzeniach kulturalnych, edukacyjnych i sportowych w naszym regionie oraz w całej Australii. Ponadto przybliżamy rodakom urodzonym już tutaj ważne informacje historyczne, przypominamy o narodowych świętach i polskich tradycjach.
Co tydzień publikujemy również przegląd prasy z najnowszymi informacjami ze świata, Polski i Australii.

Czy uważasz, że w mediach polonijnych w Australii jest wystarczająco dużo miejsca na głos kobiet – redaktorek, działaczek, animatorek życia społecznego?
W Australii dużą popularnością w środowisku polonijnym cieszy się program radiowy SBS (Special Broadcasting Service), prowadzony przez redaktorki Dorotę Banasiak i Joannę Surucic Borkowską. Prezentują one m.in. aktualne informacje z kraju i ze świata, dyskusje ze słuchaczami, przeglądy prasy polskiej i australijskiej, a także wiadomości kulturalne i naukowe.
Przez wiele lat redaktorką naczelną portalu „Puls Polonii” i prezesem sydnejskiej organizacji Kościuszko Heritage Inc. była niedawno zmarła dr Ernestyna Skurjat-Kozek, która w latach 1989–2006 kierowała także Polską sekcją Radia 2EA-SBS.
Ożywioną działalność w mediach polonijnych prowadzi również od kilkudziesięciu lat Ela Celejewska, redaktorka strony Sydney.pl, poetka, dziennikarka radiowa i muzyk.
W Australii działa także około 20 polskich sobotnich szkół podstawowych oraz kilka średnich, w których dominującą rolę odgrywają kobiety. Wśród aktywnych działaczek polonijnych warto też wspomnieć członkinie trzech zgromadzeń sióstr zakonnych: Nazaretanki, Misjonarki Chrystusa Króla dla Polonii Zagranicznej oraz Zmartwychwstanki.

Jakie są najważniejsze wartości, które staracie się przekazywać poprzez Wasze publikacje? Czy kierujecie się jakimś wewnętrznym kodeksem redakcyjnym?

Poprzez nasze publikacje staramy się przekazywać wiedzę o zmianach zachodzących w Polsce, które są kluczowe dla zrozumienia współczesnej Ojczyzny.
Jednocześnie dbamy o to, by polska kultura i tożsamość pozostawały żywe i obecne także poza granicami kraju.

Jak wygląda współpraca między mediami a organizacjami społecznymi w Twoim otoczeniu? Czy te dwa światy dobrze się uzupełniają, czy bywa trudno je połączyć?
Nasza współpraca z organizacjami zrzeszonymi w Federacji Organizacji Polonijnych w Nowej Południowej Walii układa się dobrze. Polonia australijska dba o to, aby jej społeczności miały stały dostęp do informacji o wydarzeniach artystycznych, koncertach, wystawach i festiwalach, odbywających się zarówno w Australii, jak i za granicą.

Czy w swojej działalności zauważasz różnice międzypokoleniowe – inne potrzeby, język, oczekiwania wobec treści medialnych wśród młodszych i starszych pokoleń?
W dobie internetu polskie media za granicą pełnią nie tylko rolę źródła informacji, ale także platformy budującej wspólnotę Polonii. Dzięki zasięgowi sieci młodsze pokolenie Polaków ma możliwość śledzenia bieżących wydarzeń w kraju i jednocześnie kształtowania własnej narracji o Polsce.

Co wyróżnia polską społeczność w miejscu, w którym działasz – na tle innych grup narodowościowych?

Aby odpowiedzieć na to pytanie, należy sięgnąć do polityki „Białej Australii” z 1901 roku i ustawy Immigration Restriction Act, która przez ponad 50 lat wykluczała imigrantów spoza Europy. Dopiero w latach siedemdziesiątych polityka ta została ostatecznie odrzucona przez rząd premiera Gougha Whitlama.

Po II wojnie światowej Australia szeroko otworzyła swoje granice dla imigrantów z całej Europy, aby zwiększyć populację i rozwijać gospodarkę. Wielu Polaków skorzystało z tej możliwości, tworząc w Australii silną i dobrze zorganizowaną diasporę.

Obecnie Polonia australijska rozwija swoją działalność oświatową, kulturalną i opiekuńczą bez przeszkód. Funkcjonuje tu wiele organizacji polonijnych, częściowo zrzeszonych w Radzie Naczelnej Polonii Australijskiej, częściowo niezależnych. Polska obecność w Australii to domy i kluby polskie, szkoły, festiwale kultury, zespoły folklorystyczne, teatry, harcerstwo, kluby sportowe, stowarzyszenia kombatantów, kluby seniora, organizacje opieki społecznej, ośrodki religijne, polskie czasopisma, stacje radiowe i portale internetowe.

Przykładem takiej „małej Polski” w Sydney jest Marayong, dzielnica, gdzie tuż po wojnie powstał Dom Polski Dziecka, a siostry nazaretanki otworzyły szkołę dla dzieci potrzebujących opieki. W latach sześćdziesiątych wybudowano tam kościół Matki Boskiej Częstochowskiej, następnie salę parafialną i dom opieki dla osób starszych. W weekendy słychać tu język polski w sobotniej szkole, odbywają się zbiórki harcerskie, próby zespołu tanecznego Lajkonik, a w niedziele i święta odprawiane są Msze Święte. To miejsce łączy pokolenia, dla młodszych jest świadectwem przynależności do polskiej społeczności i jej tradycji, dla starszych zaś ostatnim przystankiem życia w otoczeniu sióstr zakonnych i polskiego personelu opiekuńczego. W sierpniu 2018 roku gościło ono Parę Prezydencką Polski.

Podobne struktury stworzyli w Australii imigranci z Włoch czy Grecji. Od czasu, gdy władze australijskie wprowadziły politykę wielokulturowości, organizacje etniczne mogą korzystać ze środków budżetowych na działalność oświatową, kulturalną i opiekuńczą. Polonia dobrze wykorzystuje te możliwości, pozyskując granty stanowe i federalne na bieżącą działalność, projekty kulturalne i edukacyjne oraz opiekę nad osobami starszymi.

Tymczasem emigranci z Indii, Chin, Nepalu, Filipin czy Pakistanu dopiero zaczynają swoją drogę do asymilacji w nowej ojczyźnie.

Jakie działania podejmujecie, by zaangażować młodsze pokolenie w życie polonijne – zarówno przez media, jak i bezpośrednio przez działalność federacji?
Moim zdaniem dwujęzyczna Polonia australijska nie ma szans na zachowanie swojej tożsamości jako znacząca grupa etniczna bez mediów polonijnych, które pełnią kluczową rolę informacyjną i edukacyjną.

Czy był moment, który utwierdził Cię w przekonaniu, że to, co robisz, naprawdę ma sens?

Do dziś pamiętam uroczystości w miejscowości Greta, z okazji 80. rocznicy utworzenia australijskiej jednostki wojskowej oraz 70. rocznicy powstania w tym miejscu obozu dla powojennych emigrantów. W wydarzeniu wzięło udział ponad 8 tysięcy emigrantów i ich rodzin, którzy w 1949 roku przybyli do Australii z Europy i zostali zakwaterowani w byłych barakach wojskowych wybudowanych w 1939 roku, tuż przed wybuchem II wojny światowej. Przez obóz przeszło ponad 100 000 osób, głównie z Ukrainy, Jugosławii, Czechosłowacji, Litwy, Łotwy, Grecji, Rosji, Polski, Austrii i Włoch.

Życie w obozie nie należało do łatwych. Rodziny mieszkały w prostych barakach wojskowych, bez pościeli i podstawowych środków higieny. Mężczyźni byli zobowiązani do pracy i opłacania zakwaterowania oraz wyżywienia rodziny, kobiety zajmowały się wychowaniem dzieci i nauką języka angielskiego. Większość emigrantów opuszczała obóz po dwóch latach, znajdując zatrudnienie w Newcastle i Hunter Valley.

W trakcie całodniowej uroczystości poznałam, ile może być rodzajów łez. Były łzy smutku, wzruszenia i radości. Były wspomnienia, dobre i złe. Wiele osób gromadziło się przy wystawie czarno-białych zdjęć z przedszkola i szkoły, starając się rozpoznać dawne twarze przyjaciół z dzieciństwa. W uroczystości uczestniczył także Gubernator Generalny David Hurley, który w swoim przemówieniu podkreślił, jak bardzo zmieniły się warunki emigracji w ciągu tych 70 lat i jak wiele Australia zawdzięcza powojennej emigracji. To była wspaniała lekcja historii, którą w formie reportażu przekazałam do opublikowania Eli Celejewskiej.

W pamięci został mi również moment z wyborów prezydenckich, które odbywały się w Konsulacie RP w Sydney. Do mojego męża, pełniącego tam funkcję męża zaufania z ramienia Komitetu Wyborczego dr Karola Nawrockiego, podchodzili Polacy, by porozmawiać o „Przeglądzie Polonijnym”, o publikowanych tam materiałach i cotygodniowych wiadomościach. To był dla nas sygnał, że „Przegląd” naprawdę wzbudza zainteresowanie i jest ważny dla Polonii australijskiej.

Takie momenty utwierdzają mnie w przekonaniu, że to, co robię, ma sens.

Jak oceniasz rolę Światowego Stowarzyszenia Mediów Polonijnych w łączeniu środowisk takich jak Wasze? Czy udział w tej wspólnocie coś zmienił w Waszym spojrzeniu lub praktyce?

W dobie globalizacji i szybkiej wymiany informacji polskie media za granicą skupione w Światowym Stowarzyszeniu Mediów Polonijnych mają szanse na dynamiczny rozwój. To, jak skutecznie będą w stanie dostarczać wartościowych treści, wpłynie nie tylko na społeczność Polonii, ale wizerunek Polski na arenie międzynarodowej, gdzie polski głos będzie szeroko słyszalny. 

Czy jest projekt, wydarzenie lub publikacja, która szczególnie zapadła Ci w pamięć – coś, co miało wyjątkowy oddźwięk lub znaczenie?
W 2014 roku Instytut Pamięci Narodowej ogłosił konkurs na dziennik lub wspomnienia z lat osiemdziesiątych XX wieku, który spotkał się z dużym odzewem, nie tylko w Polsce, ale i na świecie (wpłynęło ponad 100 prac). Będąc w posiadaniu pamiętników mojego zmarłego już wtedy teścia, dr Eugeniusza Piotrowskiego, postanowiłam je przepisać i wysłać na konkurs. Jak się okazało, była to słuszna decyzja: teść zdobył I miejsce, jego pamiętniki zostały wydane w formie książki, a mnie to doświadczenie zainspirowało do nowego hobby - zgłębiania procesów i wydarzeń społeczno-politycznych zachodzących w Australii i na świecie.

Jakie wyzwania czekają Twoim zdaniem media i organizacje polonijne w najbliższych latach, zwłaszcza w Australii?
W dobie globalizacji i łatwego dostępu do informacji polonijne media w Australii pozostaną w nadchodzących latach ważnym łącznikiem między Polską a światem. Dzięki nim Polacy będą mogli śledzić wydarzenia w kraju i utrzymywać więź z polską kulturą oraz językiem. Dlatego media polonijne powinny inwestować w rozwój stron internetowych i aktywność w mediach społecznościowych, zwłaszcza aby utrzymać kontakt z młodszym pokoleniem Polaków na emigracji.

Na koniec, czy jest coś, co chciałabyś jeszcze dodać od siebie? Coś, co warto powiedzieć czytelnikom w Polsce i za granicą, a o co nie zapytałam?
Ważnym aspektem działalności mediów polonijnych jest ich zdolność do zacieśniania więzi z Polską. Współpraca między polskimi a polonijnymi mediami może przynieść wiele korzyści, na przykład organizowanie wspólnych wydarzeń, takich jak debaty czy konferencje, pozwala na wymianę doświadczeń i lepsze dotarcie do Polaków rozsianych po całym świecie.

Danuta pokazuje nam, że „trzeba iść, iść, iść — dokąd? — do ludzi” to nie tylko cytat, lecz sposób na jej życie. Jej słowa, jak drogowskazy, prowadzą do wspólnego domu, gdzie polskość jest obecna w sercach, nawet jeśli dzielą nas kontynenty. W końcu to słowa najprostsze i szczere potrafią najpewniej wskazać drogę do tego, co naprawdę ważne: do wspólnego domu,  Polski. A potem znów iść dalej, do ludzi...

Drodzy Czytelnicy 👋

Dziękujemy za lekturę i wspólną podróż przez świat mediów polonijnych. W kolejnych tygodniach zaprezentujemy sylwetki kolejnych redaktorów – ludzi, którzy budują mosty między Polską a Polonią na całym świecie.

Pozostańcie z nami i niech każdy z tych wywiadów będzie okazją do refleksji, inspiracji i lepszego zrozumienia misji, jaka przyświeca mediom polonijnym.                                                                                                                 

 Agnieszka Smydra – redaktor ŚSMP